مهتاطب

سرفصل

حساب کاربری

ورود ثبت نام
خروج
نام کاربر
کاربر :
021 - 53867

عناوین اصلی

منوهای اصلی

مقالات

آدرس صفحه

عنوان مطلب علمی

محتوای مطلب علمی

محصول پیشنهادی

مفصل چیست؟

 محلی که استخوان ها در کنار یکدیگر قرار گرفته اند را مفصل می گویند. نقش آن ها، علاوه بر حفاظت از استخوان، کمک به انجام حرکات شماست. هر گونه آسیبی که به مفاصل وارد شود، از جمله: بیماری و جراحات دیگر، می تواند در حرکت شما اختلال ایجاد کند و درد را به وجود بیاورد. عوامل زیادی سبب ایجاد درد در مفاصل می شوند که از آن­ ها می توان به : استئوآرتریت، رماتیسم، نقرص، در رفتگی، پیچ خوردگی و آسیب هایی از این قبیل اشاره کرد. این نوع از درد، میان مردم بسیار شایع است. طبق یک بررسی ملی، براورد شده است که حدود یک سوم بزرگسالان به درد مفصل دچار شده اند که شایع ترین آن، درد زانو و سپس درد شانه و درد کمر بوده است. درد مفصل می ­تواند برروی سلامت سایر نقاط بدن، از مچ پا گرفته تا شانه و سر، تاثیر گذار باشد. با افزایش سن، این اختلال،  شایع تر می ­شود. میزان درد از سطح خفیف تا مزمن و غیر قابل تحمل می تواند احساس شود. چنانچه میزان درد خفیف باشد، پس از گذشت چند هفته از بین می رود و اگر درد مزمن باشد ممکن است از چندین هفته تا چندین ماه درمان آن ادامه پیدا کند. درد و تورم مفاصل بر روی  کیفیت زندگی شما تاثیر گذار است. به هر دلیلی که شما به این درد گرفتار شده اید می توانید با مصرف دارو، فیزیوتراپی و درمان های دیگر آن را بهبود ببخشید.

پزشک در ابتدا سعی می کند که با هدف کاهش درد و تورم و همچنین حفظ عملکرد طبیعی مفاصل، علت ایجاد درد را تشخیص دهد و آن را درمان کند. روش های درمان موارد زیر را شامل می شوند:

مصرف دارو

برای دردهای مفصلی ( از حد متوسط تا مزمن ) که با التهاب نیز همراه هستند، استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن ( ادویل، مورتین ) یا سدیم ناپروکسن ( آلیو) می تواند مفید واقع شود. نسل جدیدی از انسایدها NSAIDs) ) تحت عنوان بازدارنده Cox-2 ( سلوکسیب ) نیز برای تسکین درد توصیه می شوند.. تمامی داروها به غیر از سلوکسیب، به دلیل افزایش خطر ابتلا به حمله ی قلبی، سکته ی مغزی و سایر بیماری های قلبی عروقی، از بازار حذف شده اند. از عوارض جانبی NSAID ها نیز می توان به افزایش احتمال خونریزی دستگاه گوارش اشاره کرد.  

اگر درد شما خفیف و بدون التهاب باشد، استامینوفن ( تلینول) نیز مفید است. در صورت استفاده ی این دارو، از مصرف مشروبات الکلی خودداری کنید، زیرا موجب بروز بیماری های کبدی می شود. به علت وجود عوارض جانبی در داروهای مسکن شما باید در مصرف آن ها احتیاط کنید.

اگر درد شما مزمن استNSAID  ها و Cox-2  ها، عملکرد  چندان موثری ندارند و پزشک متخصص باید داروهای قوی تری را برای شما تجویز کند. داروهای ضدافسردگی سبب خواب آلودگی می شوند، بنابراین بهتر است شما آن ها را تحت نظر پزشک  خود مصرف کنید. از عوارض جانبی دیگر آن ها می توان به ایجاد یبوست اشاره کرد  که با مصرف ملین ها این مشکل برطرف می شود.

سایر داروهایی که می توانند به کاهش درد کمک کنند :

  • شل کننده عضلات برای درمان اسپاسم عضلانی (جهت افزایش بهبودی می تواند به همراه NSAID  ها مصرف شود)
  • داروهای ضد افسردگی و ضد صرع ( هر دوی آن ها در سیگنال های احساس درد تداخل ایجاد می کنند )
  • پماد موضعی

 پماد کپسایسین ( حاوی عصاره­ی فلفل تند ) می تواند دردهای مفصلی ناشی از آرتروز و شبیه آن را کاهش دهد. کپسایسین، ماده  P( کمک کننده به انتقال سیگنال درد ) را مسدود می­کند و سبب ترشح  ماده ی شیمیایی اندورفین ( کاهش دهنده درد)  در بدن می شود. از عوارض جانبی این پماد می توان به احساس سوزش و خارش در ناحیه مصرفی اشاره کرد. پماد موضعی دیگری که در درمان دردهای ناشی از آرتروز مورد استفاده قرار می گیرد، متیل سالیسیلات ( بن-گای) است.

  • تزریق

  پزشکان معمولا برای آن دسته از افرادی که با استفاده از پماد های موضعی موفق به کاهش درد نشده اند، تزریق مستقیم داروهای استروئیدی ( که معمولا با یک بی حس کننده موضعی همراه هستند) به مدت سه تا چهار ماه را توصیه می کنند. تزریق این نوع از داروها بیشتر به بیماران مبتلا به آرتروز،  بیماران مفصلی یا کسانی که به التهاب تاندون دچار هستند، توصیه می شود. اگرچه این داروها موثر واقع می شوند اما اثر بهبودی اکثر آنها موقتی است و اینکه ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند. در صورت مصرف بیش از حد آن ها ممکن است به مفاصل خود آسیب جدی تری وارد شود.

پیشنهادات دیگر

  • حذف مایع مفصلی ( غالبا با تزریق استروئیدی همراه است)
  • تزریق هیالورنان ( یک نسخه مصنوعی از مایع میان مفصلی ) که اغلب برای درمان استئوآرتریت مورد استفاده قرار می گیرد.

فیزیوتراپی

شما به منظور تقویت ماهیچه ها و مفاصل، تثبیت موقعیت مفاصل و بهبود دامنه ی حرکتی  خود می توانید با یک فیزیوتراپ در ارتباط باشید. آن ها با به کارگیری روش هایی مانند اولتراسوند، القاء سرمایشی و گرمایشی، تحریک الکتریکی عصب و ماساژ، به حل مشکل شما کمک می کنند.

اگر شما دچار اضافه وزن هستید، کاهش وزن می تواند فشار وارده بر مفاصل شما را کاهش دهد. ورزش ( بدون رژیم غذایی) یکی از راهکارهای موثر در کاهش وزن است. اما توجه داشته باشید که مفاصل را بیش از حد تحریک نکنید.  شنا و دوچرخه سواری از جمله تمریناتی هستند که بدون اعمال فشار برروی مفاصل به بهبود شما کمک می کنند.

مراقبت های خانگی

شما می توانید دردهای جزئی مفاصل خود را با انجام 5 راهکار ساده در منزل کاهش دهید. این روش به اختصار PRICE  خوانده می شود.

P: از مفصل خود، با استفاده از یک پوشش و آتل، محافظت کنید.

R: به مفاصل خود استراحت دهید به این معنی که از انجام فعالیت هایی که سبب تشدید درد می شوند، اجتناب کنید.

I: چندین بار در روز بر روی ناحیه ی آسیب دیده ، به مدت 15 دقیقه، قراردهید.

C:  با استفاده از یک بافت کشی، مفاصل خود را ببندید.

E: مفصل خود را بالاتر از سطح قلب قرار دهید.

قرار دادن یخ بر روی مفصل می تواند از درد و التهاب آن بکاهد. برای کاهش اسپاسم عضلانی در اطراف مفاصل از کمپلکس گرم برای چند دقیقه در طول روز استفاده کنید. ممکن است پزشک برای کاهش درد و یا محدود کردن حرکات، به شما پیشنهاد کند که از آتل استفاده کنید. توجه کنید که از قراردادن طولانی مدت مفصل در این حالت اجتناب کنید به این دلیل که سبب کاهش عملکرد مفاصل و به اصطلاح خشک شدن آن می شود.

درمان های جایگزین

تحقیقات نشان داده است که برخی مکمل ها مانند گلوکوزامین و کندرویتین می توانند به منظور کاهش درد مفصلی و کمک به بهبود عملکرد آن موثر باشند. هر دوی این ها شامل مواد غضرفی هستند که موجب حفاظت از استخوان ها و بهبود عملکرد آن ها می شوند. این مکمل ها به شکل کپسول، قرص، پودر و مایع موجود می باشند. اگرچه  برای تمامی افراد ممکن  است کارایی یکسانی نداشته باشند، اما امتحان کردن آن ها به دلیل اینکه عوارض جانبی قابل چشمگیری ندارند، بی ضرر است.

توجه کنید که داروها را به درستی و مطابق دستورالعمل آن ها مصرف کنید. در صورت  افزایش شدت درد، مفاصل شما می توانند به صورت ناگهانی دچار تغییر شکل و یا التهاب  شوند و دیگر نمی توانید از آن ها استفاده کنید.